Johannes Evert Hendrik Akkeringa (1861-1942)

Description

Olieverf afmeting 35 x 20 cm
afmeting lijst 58 x 42 cm

Johannes Evert Hendrik Akkeringa&nbsp”;”(Blinjoe &nbsp”;”Nederlands-Indië &nbsp”;”17 januari&nbsp”;”1861&nbsp”;– “Amersfoort &nbsp”;”12 april&nbsp”;”1942) behoorde tot de tweede generatie&nbsp”;”Haagse school&nbsp”;schilders. Akkeringa was vooral bekend om zijn schilderijen en aquarellen van strandtaferelen met spelende kinderen en vrouwen nettenboetsters en voorstellingen van intieme ‘thee-uurtjes’ met converserende figuren in een lommerrijke omgeving.

Jeugd

De Haagse schilder Johannes Evert Hendrik Akkeringa werd op 17 januari 1861 geboren in Blinjoe in Nederlands-Indië als tweede kind van Johannes Evert Akkeringa (1829-1863) en de Chinees-Javaanse vrouw Sariedja (circa 1842-?). Johannes Evert Akkeringa was ingenieur in de tinmijnen van de Billiton-Maatschappij te Banka en later op “Buitenzorg. In 1863 overleed vader Akkeringa plotseling aan de gevolgen van&nbsp”;”tyfus. Na de dood van zijn vader werd de jonge Akkeringa samen met zijn broertje en zus in 1865 door familie in Nederland naar Den Haag gehaald. Hier groeiden de drie kinderen op in het huishouden van een tante.

Academie

Jong meisje in klederdracht (Johannes Evert Akkeringa)

In het voorjaar van 1878 meldde Akkeringa zich op zeventienjarige leeftijd aan de&nbsp”;”Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten&nbsp”;in Den Haag. Op de Academie raakte hij bevriend met zijn mede student “Willem de Zwart&nbsp”;(1862-1931) en studeerde hij in de loop der jaren samen met verschillende andere kunstenaars waaronder “Floris Verster&nbsp”;(1861-1927) en “Marius Bauer&nbsp”;(1867-1932). Het is zeer waarschijnlijk dat Akkeringa in dezelfde periode “Isaac Israëls&nbsp”;(1865-1934) heeft ontmoet met wie hij nauw bevriend raakte. De lessen die Akkeringa volgde aan de Academie bestonden hoofdzakelijk uit anatomisch tekenen en het tekenen naar gipsmodellen maar ook perspectief tekenen en compositieleer kregen veel aandacht. Naast zijn studie trok Akkeringa net als veel van zijn studie genoten vaak de natuur in om buiten te werken en om zich zo in de praktijk verder te kunnen oefenen. Het landschap rondom “Den Haag&nbsp”;ontdekte hij al vrij snel als zijn grootste inspiratiebron. In het voorjaar van 1883 behaalde Akkeringa zijn tekenakte